Lopatek in da UK

Notting Hill Festival!!!

2007-08-27T17:20:00.000Z

Wrzucam pare fotek, niech ludzie zobacza ze Londyn tez potrafi sie niezle bawic:) Moze nie jest to Rio ale 'prawie', no i na wyciagniecie reki!

Egzaminy, powroty...

2007-05-22T18:04:00.000Z

Malo ostatnio pisalem bo nastala sesja, egzaminow moze niewiele (chyba nikomu sie nie trafilo wiecej niz 5) ale za to wiecej materialu do nauki - tak to wyglada w porownaniu do sesji na eSGieHu.

Ale nie sama nauka zyje czlowiek, od czasu do czasu trzeba sobie jakis smutny lub pokrecony dunski film zobaczyc ("Krolestwo" rzadzi!), skoczyc do ogrodów botanicznych w Glasgow, popisac sie tancem-polamancem na jakiejs imprezie:)

Przygoda ze Szkocja sie konczy, prawie wszyscy wyjezdzaja w przeciagu najblizszych paru dni... pare osob zostaje zeby pracowac albo zeby pracowac i dbac o to by Szkoci byli jeszcze bardziej otyli:) sam wracam w sobote do Warszawy, razem z innymi ziomkami z SGH. Spedze pewnie jakies 3 tygodnie w Polsce i z powrotem na wyspy... tym razem celem bedzie Londyn!!!

A tak z zupelnie innej beczki: oto jak wyglada wschod...

...i zachod slonca nad Paisley:

Oba podziwialismy jakis czas temu z Saucel Hill, czyli niewielkiego zielonego wzgorza w centrum miasta:)

Wiosna, panie Studencie!

2007-05-11T12:00:00.000Z

Tja, wiosna przyszla, kwiatki pachna, ludzie i zwierzatka sie paruja (zazwyczaj w swoich podgrupach:)) a studenci w Paisley, siedza, imprezuja, sprzataja pokoje, gotuja wymyslne potrawy bo... z wiosna przyszla sesja:/

w przyszlym tygodniu zaczynaja sie egzaminy, a ten konczacy sie tydzien w teorii byl przeznaczony na nauke... dlatego tez z Anke i Matthiasem z Niemiec udalo nam sie wyrwac z zachodnioszkockiego deszczu na wycieczke na sloneczne wybrzeze Morza Polnocnego.

Przejechalismy prawie 300 mil, zobaczylismy multum zamkow...

jeden rzymski fort, z ktorego niewiele zostalo...

jeden monument ku czci Wiliama Wallace'a...

pare opactw...

i jeden Ananasowy dom:)
Spedzilismy tez chwile nad brzegiem morza zbierajac muszle i chroniac sie przed wiatrem, a wieczorem zjedlismy fish'n'chips z najlepszej szkockiej fish'n'czipsiarni:)

Spalismy, jak zwykle na lonie natury, niedaleko brzegu w jakims szkockim rezerwacie przyrody. Na szczescie nikt nas nie zlapal na bezczeszczeniu takiego rezerwatu...

A po powrocie do deszczowego Paisley 20 min po dedlajnie, z zarysowanym samochodem i przekroczonym limitem kilometrow zatankowalismy zbyt duzo paliwa, wiec wypozyczalnia nie narzucila nam zadnych kar. Tego zadrapania na szczescie w ogole nie zauwazyli:)

Wieczorkiem tego dnia Matthias popisal sie swoja sztuka kulinarna i sprawil nam 2 potrawy ze Slaska i Saksonii, czyli jajka w sosie musztardowym i slodko-kwasnym. Tym razem kolacja obyla sie bez ofiar...

Na zakonczenie napisze, ze nie lubia tutaj osob pijacych w miejscach publicznych:( I nawet nie jest to kwestia upierdliwych policjantow, tylko bramkarzy w klubach, ktorzy nie wpuszczaja takich przyuwazonych delikwentow na darmowy 'bilard'... dlatego delikwenci od czasu do czasu zamiast sie uczyc graja w scrabble po angielsku w akademiku...

Wyprawa w Highlandy, dzien drugi

2007-04-25T14:47:00.000Z

Wstalismy przed wschodem slonca - tylko dlatego ze nasz biwak byl za gora, ktora opoznila ten wschod o ponad godzine:)

Jak juz sie zwinelismy to podjechalismy do zamku Seana Connery'ego, ponoc jednego z jego zamkow, w ktorym od czasu do czasu sie pojawia.

A sniadanie zjedlismy niedaleko Fort William nad zatoka.

Potem pozostalo juz tylko wyruszyc na Bena Nevisa!

Droga byla dluga, i niezbyt przyjemna, szczegolnie gdy sie spojrzalo jak daleko do szczytu, ktory i tak zwykle byl schowany za tym, ktory gorowal nad nami...

Ale w koncu dotarlismy do zasniezonej czesci, gdzies powyzej 1000m i zobaczylismy dluga gran Bena Nevisa...

z niepokojacymi nawisami... Idac po sniegu nie bylismy pewni, czy pod nami jest przepasc czy solidna skala.

Szlismy, szlismy, szlismy...

Az dotarlismy na szczyt. A tam - kupa ludzi, jednoosobowy szalas do przetrwania w czasie zalamania pogody i srednie widoki z powodu mgly:/

W drodze powrotnej mozna bylo za to podziwiac okolice i zanurzyc sie w rozmyslaniach... ("co by tu upolowac na kolacje...?")

Kolacja (pozny obiad) skladala sie ostatecznie z ciastek, chipsow i jablek bo wiecej rzeczy nie mielismy.

Na dodatek nasz kierowca delikatnie byl zmeczony, ale dowiozl nas w kolejne miejsca.

Czy ktos poznaje ten widok?

Tak, to LOCH NESS...

A na zdjeciu ponizej uchwycilem moment wynurzenia sie POTWORA!

A potem inny potwor uchwycil mnie, jak probowalem boso podejsc z samochodu na brzeg:)

Stopy troche bolaly, ale warto bylo tam zejsc...

Potem juz wlasciwie nic sie nie dzialo, wypilismy piffko w Fort William i pojechalismy przez noc do Paisley, zaliczajac wycieczke do bardzo udanych!

Polskie jedzenie, polskie rozmowy...

2007-04-25T14:33:00.000Z

Ech, w Paisley, jak to w malych miescinach bywa nic sie nie dzieje, dlatego czlowiek zwraca wieksza uwage na to co spozywa, i wpada na "dzikie" pomysly, ktore w innych okolicznosciach bylyby dziecinnymi zabawami... wiec po nieprzespanej nocy chodzi sie ogladac wschod slonca nad Paisley, rozmawia sie do rana o sensie zycia i czasach liceum, odrywa sie wrednych wspollokatorow od ich zajec lub snu o 4 nad ranem, wycina imiona w jablkach i oglada "Zabojcza Bron", rocznik '87...

Jestem ostatnimi czasy dosc zajety, ale w sumie przyjemnie mi tu...
Dobre kolezanki gotuja mi pyszne obiadki, inne masuja zmeczony od siedzenia przed kompem kark, zapewniaja rozmowy na poziomie lub opowiadaja co bylo w ostatnim odcinku Magdy M...

A juz za pare dni zaczna sie powtorki, potem egzaminy, a za mniej wiecej miesiac wracam do Polski... nadal nie wiem czy na pare dni czy na dluzej... wyprawa w pare osob stopem do Niemiec pewnie bylaby niezla... a moze praca i wakacje w Atenach lub na chorwackim wybrzezu? O Londku-Zdroju nie wspominam, zeby nie zapeszac:)

Drugi dzien wyprawy w Highlandy przedstawie w nastepnym poscie w fotograficznym skrocie.

polskie tradycje w wodnistej Szkocji

2007-04-19T20:39:00.000Z

... i przyszedl czas na kolejny odcinek z cyklu "Wielkanoc w Szkocji". Tym razem, zgodnie z obietnica zarzucam relacje z Lanego Poniedzialku, ktorego tak hucznie nie obchodzi zadna inna nacja (przynajmniej z tych obecnych w naszym akademiku).

Oto pare zdjec....

Tu widzimy kuchnie Magdy, zdobyta podstepnie przez Szymka, tymczasowa baze wypadowa do ataku na kilka, niczego nie podejrzewajacych Polek w bloku A...
Grupowe zdjecie po gonitwie przez caly akademik i obfitym polewaniu sie wsrod pierzchajacych na boki przedstawicieli innych nacji. Od lewej: Kasia, Ala, Piotrek, Magda, ja, Marysia, Jola...

I pare filmikow... na pierwszym niewiele widac, ale mozna sie latwo domyslic ze dzialo sie dzialo:)

A na drugim widac sceny koncowe poscigu tych, juz cos delikatnie podejrzewajacych Polek:)

Wyprawa w Highlandy, dzien pierwszy

2007-04-19T18:22:00.000Z

W zeszly piatek z samego rana, czyli okolo 11 wyruszylismy pozyczonym Fordem Focusem na wycieczke w szkockie Highlandy. Sklad wyjatkowo byl meski: Matthias i Henning z Niemiec, Fabrice z Francyi no i ja:)

Pogoda byla super wiec mielismy okazje duzo pochodzic po gorach, i zobaczyc wiele miejsc niekoniecznie w deszczu. Najpierw podjechalismy nad brzeg Loch Lomond - dosc dluuugiego jeziora, i ciekawszego niz rozreklamowane Loch Ness.

Dalej jechalismy prosto na polnoc, by dotrzec do szkockich pustkowi...

... a potem dotarlismy do stop Buchaille Etive Mor i niesamowitej doliny Glen Coe.

Namowilem chlopakow, coby sie wspiac na te gore - no i byl to niezly pomysl, super widoki, poznalismy fajnych ludzi i potrenowalismy przed planowanym wyjsciem na Bena Nevisa. Trasa byla stosunkowo krotka, ale stroma...

Na zdjeciu ponizej mozna zauwazyc pierwsza trojke wspinajacych sie - zdjecie robil 'ogon' czyli Matthias.

Cale szczescie, na wycieczce byl ktos, kto wiedzial dokad isc:)

I potrafil doprowadzic grupe na szczyt Buchaille Etive Mor, z niesamowitymi widokami na wszystkietrony swiata. Na tym zdjeciu nizej, w srodkowej czesci, w jednym z zakoli rzeczki widac niewielki parking a na nim nasz samochod:)

Na szczycie bylo pare ciekawych osob, niektore z psami, inne z piffkiem, a jeszcze inne z elegancka lysinka:)

A tak wyglada nasz squad:)

Po zejsciu z Buchaille trzeba bylo oczywiscie odpoczac...

Pozniej pojezdzilismy po okolicy, zalapalismy sie na widowiskowy zachod slonca......skoczylismy na zakupy i znalezlismy miejsce na nocleg - w zatoce nad brzegiem Oceanu... Odpalilismy ognisko, grilla, no i poszlismy wczesnie spac, coby nastepnego dnia latwiej sie szlo na Bena.
W Szkocji fajne jest to, ze mozna spokojnie biwakowac praktycznie wszedzie tylko trzeba po sobie posprzatac i wczesnie rano pakowac sie w dalsza droge, bo inaczej straznicy moga zaatakowac:) Nam straznik kazal zwinac sie przed 9 rano i wiecej problemow nie robil.

Okej, zdobywanie Bena Nevisa opisze w nastepnym poscie.

Dismantled cable railway

2007-04-12T18:13:00.000Z

W srode wybralem sie z Matthiasem, znajomym Niemcem, na jednodniowa wycieczke w szkockie Highlandy a dokladniej w region noszacy (troche na wyrost) nazwe: Alpy Arrocharskie. Naszym celem bylo zdobycie Ben Narnain oraz Ben Ime ale okazalo sie, ze na ten drugi szczyt nie mielismy wystarczajaco czasu i pogody.

Trasa z wioski Arrochar byla dosc przyjemna, na poczatku szlismy wzdluz rozmontowanych torow kolejki waskotorowej (dismantled cable railway - po angielsku brzmi to chyba ladniej), a potem wdrapywalismy sie wsrod skal, momentami dosc groznie wiszacych nad glowami:

ale warto bylo sie meczyc:). Widoki nieziemskie, wlasciwie jakby ksiezycowe. Prawie zadnego sladu cywilizacji, zero oznaczen szlaku - tutaj chodzi sie glownie za mapa i na azymut, chyba ze znajdzie sie sciezke.

Mielismy troche problemow zeby wlasnie znalezc jakas przyjemna sciezyne po zejsciu z trasy kolejki, ale w koncu sie udalo - naprowadzily nas na nia owce, ktore rowniez preferuja chodzic sciezkami. Na calej trasie, przez ponad 5 godzin spotkalismy nie wiecej niz 15 osob i mniej wiecej tyle samo owiec:)

Jezioro na zdjeciu powyzej (Loch Long) to jezioro tylko z nazwy bo w rzeczywistosci to dluga, wcinajaca sie gleboko w lad zatoka oceanu. A przynajmniej tak wynika z mapy, bo widocznosc nie pozwalala tego jednoznacznie stwierdzic, a kolor i zapach wody nie kusil do sprawdzenia czy jest slona:/

A tak wygladam na szczycie Ben Narnain:)

Na tymze szczycie, po sugestii dwojki wysoce racjonalnych turystow: ubranego w porzadny sprzet i gruba kurtke ojca, i syna w krotkim rekawku, zdecydowalismy, ze nie zdazymy na nasz ostatni autobus jesli pojdziemy na Ben Ime - ktory zreszta schowal sie w chmurach:

wiec poszlismy na nieco (200 m) nizszy, duzo grozniej wygladajacy szczyt - The Cobbler (na zdjeciu ponizej to ten z rogami):

Droga na niego okazala sie jednak duzo prostsza niz na wczesniejsza gorke, ale na szczycie zlapaly nas chmury wiec szybko wracalismy. Ponizej jeden z wierzcholkow jednego z rogow tej gory i Matthias, robiacy zdjecie panoramiczne na wierzcholku obok.

Okazalo sie ze szlismy zbyt szybko i zostala nam ponad godzina czasu do autobusu wiec zaczelismy lapac stopa. Po paru minutach zlapalismy go ale nie na drodze tylko po prostu pytajac dwojke turystow, ktorzy szli za nami, i ktorzy mieli niedaleko zaparkowany samochod. Mielismy sporo szczescia (nie wspominajac o 5-6 funtach oszczednosci na glowe) i mila podroz powrotna praktycznie pod sam akademik, bo ten koles z Nottingham i dziewczyna z Zawiercia :) zboczyli dla nas troche ze swojej trasy:)

Fajnie bylo:)

A jutro rano dwudniowa wyprawa na Ben Nevis'a i w inne ciekawe miejsca i destylarnie!

Gorskie opowiesci

2007-04-11T19:56:00.000Z

Pare dni temu zaczely sie u nas ferie swiateczne a wiec czas na pisanie prac, huczne swietowanie, imprezy i wycieczki gorskie.

Jeszcze przed feriami udalo mi sie przejsc z Ewa poludniowy paisleyski horyzont, z niezlymi widokami na szkockie Highlandy, spalone samochody w rowach i Polakow narzekajacych na zbyt slaby wiatr w Szkocji (choc inni sie skarza ze im ten wiatr stalowe parasolki potrafil zlamac...).

Wspinalem sie na wieeelkie miejscowe obeliski...

Ktore na innych zdjeciach nie wygladaja juz tak okazale :)

A ponizej widok z horyzontu na drugi horyzont - ten highlandzki, czyli polnocny. Gdzies tam w ten weekend bede maszerowal i jezdzil wynajetym samochodem...

A tu zdjecie pozostalosci jednej ze szkockich zabaw. Resztki dwoch spalonych samochodow, wczesniej pewnie skradzionych, i ostatecznie porzuconych w tym rowie z dala od miasta:

Dobra, ciekawsza relacja z innej ciekawszej wycieczkki zaraz sie pojawi... a z weekendowej dluzszej wyprawy - dopiero w poniedzialek.

Swieta, Swieta i po choince...

2007-04-10T18:55:00.000Z

... ale po kolei. W Wielka Sobote odwiedzila mnie Justyn.ka z niejakim LOVE (nie bylo to ani jej ani moj LOVE, po prostu LOVE:)) i wspolnie zwiedzilismy sobie Glasgow, zrobilismy pare zdjec w brandingowych miejscach i ponarzekaliœmy na wspólczesna szkocka mlodziez.

Czas jakos szybko zlecial i trzeba bylo wrócic do Underwood Paradise (Raj Podlaski) i wziac sie za farbowanie i drapanie jaj. Przygotowalem sobie w kuchni calkiem zgrabny warsztat malarski...

...i nie chwalac sie, musze stwierdzic, tak jak i inni stwierdzili, ze jaja mi sie udaly:)
Wieczorem dziewczyny zajely sie pieczeniem i przygotowywaniem salatek, a tymczasem przycupniety Szymek drapal jajka jedno po drugim,

az wydrapal imiona wszystkich mniej lub bardziej spodziewanych gosci oraz pare elementów ozdobnych.

A potem wzielismy sie za wdychanie swiezego pieprzu nad salatka...

... i poszlismy na grande (na splewy) zeby zdobyc jakies kwiatki i udekorowalismy nieco imprezownie.

Jak widac, klimat przypominal raczej Boze Narodzenie, prawie udalo sie wmówic Dagnie, ze zapomniala przyniesc oplatki :)

W Wielkanoc niektórym (duzej mniejszosci) udalo sie wstac na 8 rano na msze, a wiekszosc raczyla dopiero na sniadanie. Bylo nas duzo wiecej niz na tym zdjeciu:)

jedlismy duzo...

... bawilismy sie jedzeniem...

... i w koncu sniadanie skonczylo sie po 14-ej. Wieczorem miala byc jeszcze kolacja, ale po sniadaniu nikt nie byl zbytnio glodny wiec poprzestalismy na plackach, zubrówce, sliwowicy, Boracie i Grease z Johnem Travolta...

a nastepnego dnia wstalem z samego rana (przed 12) i poszedlem podtrzymywac tradycje lanego poniedzialku... oj, dzialo sie, dzialo, ale o tym wiecej w nastepnym odcinku...

Jajeczka, chrzaniki, ciasteczka...

2007-04-06T11:06:00.000Z

Oj, dlugo nie pisalem, bo duzo sie dzialo.

Szybko przelecialy wycieczki do Glasgow - w koncu udalo mi sie przejechac te kilkanascie kilometrow zeby tam trafic, wczesniej jakby czasu brakowalo. Zdjecia zarzuce pewnei po swietach, bo nie mam ich w tym momencie przy sobie.

Przeleciala wycieczka po polowie Paislejskiego horyzontu - w srodowe popoludnie byla super pogoda wiec przebylismy kilkanascie kilometrow po okolicznych pagorkach, na zdjecia z tej wyprawy tez przyjdzie poczekac...

Przelecialy tez juz 2 treningi siatkowki z morderczymi trenerami - Polakowa Ala i Francuskim Fabienem:)

No i przelecialy szkockie imprezy, fire-alarmy w Underwood Paradise (czyli akademiku), wtorkowe wieczorne rozmowy nad herbatka z miedzynarodowymi studentami, nocne rozmowy z Polakami i nie tylko, niedzielne lunche ze szkockimi rodzinami... a resztki czasu wypelnialy zajecia i pisanie prac. Dzis oddalem jedna na 1600 slow, ktorej pisanie szlo mi jak krew z nosa, bo jakos nie zwyklem na SGH takowych popelniac. A kolejna pracka na 1000 slow wlasnie "sie tworzy"...

Dzialo sie takze niejedno pranie, a z tej okazji postanowilem sobie zrobic zdjecie z pralnia i nadrobic brak zdjec na ktorych takze mnie widac:)

A tak wyglada moj pomysl na suszenie prania, z braku normalnej suszarki i sznurkow...

Poza tym atmosfere swiateczna czuc w powietrzu... zbliza sie wolne od szkoly, wiec od razu pogoda sie psuje:) Klimat swiat wielkanocnych na pare tygodni przed poczuli takze Chinczycy w mieszkaniu. Nie mam pojecia, jak to sie obchodzi u nich ale pewnie podobnie, sadzac po ilosci jaj w lodowce:

Naliczylem tego dnia ok 82 jaj (z czego 6 w opakowaniu na drzwiach u gory to moje)...

I z wrodzona wylewnoscia; tylu, a nawet wiecej nasmaczniejszych jajek i innych potraw oraz radosnych i slonecznych (oby tu w Szkocji tez takie byly...) Swiat Wielkanocnych Wszystkim zycze!!!

Nie ma to jak polskie dziewczyny!

2007-03-23T14:58:00.000Z

zaprawde, zaprawde powiadam Wam, nie ma to jak polskie dziewczyny:)

Wczoraj mielismy polska kolacje z takiej to okazji, ze do Magdy przyjechaly kolezanki z Polski na pare dni, a jak juz ktos tu przyjezdza na dni pare to zwykle przywozi duuuzo jedzenia/alkoholu/fajek/herbat smakowych :)

I tak milo sie zlozylo, ze Magda umiescila mnie na liscie zaproszonych, przy czym bylem jedynym chlopakiem w gronie gosci ;] Poza mna zjawily sie: Hafsa z Indii, Helena z Danii, Audrey z Francji, Irene z Hiszpanii, jakas Niemka;], no i nasze wspaniale polskie dziewczyny w calej okazalosci: Justyna, Kasia (kurierki z Polski), Dagna, Kasia, Ala, Jola, no i gospodyni - Magda.

Kolacja rozpoczela sie od przystawki - golabko-krokieta. Zakladam, ze ma to jakas nazwe, smak mialo znajomy ale w mojej rodzinie takiego czegos sie nie gotuje - mimo wszystko pyszne bylo:)Jednak najwieksza atrakcja wieczoru byly... ogorki kiszone!!! wprost rewelacja, jaki cudowny mialy smak, i kolor, i wszystko :) Na ogorki rzucili sie wlasciwie tylko Polacy, innym raczej nie przypadly do gustu;]Na stole byla tez kapusta kiszona, pyszna, ale nie az tak jak ogorki:)

Potem dostalismy drugie danie - ziemniaki pieczone i schab ze sliwkami:) A na deser byl tort od Dagny i swiezo pieczony piernik z polewa czekoladowa:)

A po posilkach dziewczyny zajely sie kuchnia, co musialem uwiecznic na zdjeciu:

Powyzej do lewej stoja: Kasia i Justyna (kurierki z Polski), Magda, Szymek, Jola i Ala.

Po zmywaniu, grze w trojkaty i w chinska sztuke pokazywania numerkow (kto zna, to wie o co cho...) zmienilismy lokal na moje mieszkanie, czyli pietro nizej. A jak to jest w meskim mieszkaniu, a szczegolnie naszym - naczynia nie sa zbyt czyste. Wlasciwie nasz system mycia garnkow polega na tym, ze skladamy brudne naczynia na kupke i jak chcemy cos zjesc, to myjemy talerz, ale oczywiscie bierzemy go z gory kupki a nie z dolu. System panuje juz ok miesiaca, co oznacza ze przynajmniej jeden talerz lezal na spodzie kupki tak dlugo. No wlasnie, lezal, bo wizyta dziewczyn bardzo sie przydala. Wspaniala, boska, pelna wspolczucia dla ludzkiej niedoli Jola zlitowala sie nad biednym Simonkiem i jego wspollokatorami i umyla (prawie) wszystkie naczynia:
Az dzis rano sprzatacze sie dziwili:)

A po zmywaniu przeprowadzilismy jeszcze turniej walki na chinskie tasaki :) Nie ma to jak polskie dziewczyny!

Haggis i cala reszta:)

2007-03-21T20:41:00.000Z

Na poczatek pociagne watek kulinarny :) dzis probowalem Haggis zakupione w formie zapuszkowanej a nie tradycyjnie w kiszce. Odgrzewalem w mikrofali ale mimo wszystko pyszne bylo i na pewno jeszcze pojawi sie w moim jadlospisie (chocby jutro bo nie moglem zjesc wiecej niz pol puszki naraz:)). Wlasciwie to bylo takie dobre ze dopiero po chwili palaszowania przypomnialem sobie ze mialem zrobic zdjecie:

Dodam jeszcze praktyczna uwage, jakby ktos mial probowac tego specjalu: lepszy na pewno bedzie ze swiezymi gotowanymi ziemniakami niz makaronem...

Ech, poza tym to nic sie nie dzieje, weekend byl wyjatkowo deszczowy i sniegowy (w niedziele bylo blisko 0 stopni no wiec i snieg zobaczylismy). Zdecydowanie bardziej wole snieg w Szkocji...

Ale kontynuujac watek kulinarny dodam, ze w niedziele po raz kolejny bylem u szkockiej rodziny na obiadku. Scott i Audrey ugoscili nas (Anie z Polski i Jana z Holandii) w swoim starodawnym domu, a konkretniej w klasycznym salonie przy swietle swiec i z Mozartem w tle... na przystawke dostalismy melona z cynamonem, potem zaserwowano kurczaka po marokansku z ryzem i kuskusem, ale najlepsze dopiero mialo nadejsc!

Na deser, przy zapalonej dyskusji o otylosci w Szkocji, dostalismy tort czekoladowy, a takze 'Trifle', czyli kisiel z owocami, na tym budyn a na tym bita smietane z orzechami i czekolada. Po prostu pycha! A wygladalo to to prawie tak:

Juz sie nie moge doczekac kolejnego niedzielnego obiadku :)

Brytolskosci ciag dalszy...

2007-03-16T19:55:00.000Z

Wczoraj spalila mi sie zarowka. Moze to nic szczegolnego, ale po raz kolejny jest okazja pokazac inna strone brytolskosci. Tak wyglada zarowka:

Znaki szczegolne: brak gwintu, sa za to bolce:)

A inny aspekt brytolskosci mialem okazje dzis sprobowac na wlasnej skorze/zoladku: tradycyjne fish 'n' chips!

Nie wzialem tego na wynos tylko sam przygotowalem (no dobra, kupilem wersje do odgrzania na grillu, nie bawilem sie we wlasnoreczne obtaczanie ryby w panierke...). Efekt koncowy porazil wygladem i smakiem, w pozytywnym tego slowa znaczeniu, i byl niezla nagroda za calotygodniowa mordege - wczesne wstawanie itp.

Aha, te przepysznie wygladajaca salatke z pomidorow przygotowalem sam:)

German Party, fire alarms, Tuesday Talks...

2007-03-14T17:23:00.000Z

Znowu sie dzieje... w poniedzialek byla niemiecka impreza - z poczestunkiem w postaci kawalkow zrazow, jakims salami, no i z solidnymi niemieckimi dziewczynami na parkiecie:) Oficjalna czesc imprezy skonczyla sie rowno o 1 w nocy. Potem ludzie przeniesli sie do naszego akademika i tu odpalili afterparty, a przy okazji wywolali alarm przeciwpozarowy. Wiec o drugiej w nocy wszyscy musieli wyjsc przed akademik i czekac na ekipe strazakow:/

Alarmy zdarzaja sie zazwyczaj rzadko, ale tej nocy czekal nas jeszcze jeden - o 8 (slownie: osmej) rano, a winowajce uwieczniono na zdjeciu:

Ta oto grzanka bardzo nie chciala byc zjedzona przez Ewe i ze swojej wrodzonej perfidii postanowila sie spalic wsrod klebow dymu i wysokich plomieni.

To musialo zirytowac (zeby nie uzyc mocniejszego slowa) nie tylko Ewe, ale wiekszosc mieszkancow akademika, na ten przyklad mnie, bo planowalem wstac dopiero po 10... Zirytowalo pewnie tez strazakow - przyjechala do nas dokladnie ta sama ekipa co w nocy.

Dzien minal jak zwykle, nudne zajecia, ciekawsze laby :) a wieczorkiem wybralismy sie wielka polska druzyna na Tuesday Talk, czyli dyskusje, gry i zabawy z tubylcami o studentami z innych krajow. Tym razem odbywal sie quiz wiedzy ogolnej i znajomosci angielskiego (glownie dziwnych i nikomu nie potrzebnych slow typu: an army of frogs).

Trafilem do druzyny z Royem z Chin i Peace - Angielka nigeryjskiego pochodzenia. Zajelismy 3 miejsce, wiec nie bylo nam dane dostac eleganckich kubkow - skonczylo sie na lizakach.

Ogolnie, dosc dziecinna byla to rozrywka, ale ze spotkania dalo sie cos wyniesc - w moim przypadku zestaw czystych sztuccow (niespotykane w moim mieszkaniu...) i kieliszek na jajko na miekko:) Inni wyniesli sztucce, kieliszki lub lampy. Zeby nie bylo, te rzeczy ktos podrzucil na spotkanie bo sie przeprowadzal i nie byly mu juz wiecej przydatne:)

Trochę inna Szkocja –Scottish Borders

2007-03-12T14:26:00.000Z

Sobotni poranek zaczął się bardzo wcześnie, ale miłym akcentem, bo przy śniadaniu w kuchni dostałem od Chińczyka (tego, co gorzej mówi po angielsku) wisiorek do komórki w kształcie dzikiej kapusty, który ma przynosić szczęście. Przynajmniej tyle zrozumiałem, albo tyle chciał ten Chińczyk przekazać…

No i wyjechaliśmy, wszystkie 50 osób, na wycieczkę na pogranicze szkocko-angielskie. Wyprawa jak zwykle polegała na dojechaniu w konkretne miejsce, zrobieniu paru zdjęć i z powrotem do autobusu. Co oczywiście nie znaczy, że było nudno i że mieliśmy napięty program jak japońscy turyści. W autobusie zapoznałem Rachel, Hiszpankę, która jak większość jej ziomków przyjechała do Szkocji szlifować angielski. Z angielskim radzi sobie jako tako, ale w polskim jak na początkującego wymiata – widać po niej, że przebywa dużo z Polakami.
Przy pierwszym obiekcie – Melrose Abbey – okazało się, że Szkoci cenią sobie zwiedzanie takich ruin. Niewiele osób pozwoliło sobie na wejście na teren opactwa za 5 funtów… Z zewnątrz zresztą też było ją dobrze widać:) No i jak zwykle w Szkocji pojawila sie tecza...

A podczas spaceru dookoła opactwa dostałem nieoczekiwany i niespodziankowy prezent z okazji Dnia Chłopaka, zresztą jedyny…:)
Potem dotarliśmy do miasteczka Jedburgh, gdzie okazało się, że wybraliśmy zły czas na wycieczkę, bo w Szkocji większość zameczków jest otwarta do zwiedzania od początku kwietnia. Tu także szczątki opactwa wycenili na 5₤, a zamek z więzieniem niestety zamknięty.

Zwiedziliśmy za to dom Mary, Queen of Scots, czyli 16-wiecznej królowej Szkocji, pretendentki do tronu Anglii, która była wyjątkowo dobra dla ludzi i dlatego została szczególnie zapamiętana, szczegolnie po 3-krotnym scieciu glowy... Pojawił się też kult jej relikwii, a przynajmniej zbieractwo takowych…

Dom jak dom, ale za to ubikacja przednia - schowana w szafie oznaczonej lakonicznym: "Guess what's in the cabinet?"

A tu zdjęcie naszego kierowcy po naprawie autokaru. W czasie jazdy coś się zerwało w podwoziu, więc w Jedburghu pojechał do jakiegoś serwisu. Naprawa nie była pewnie zbyt kosztowna, co więcej, chyba Polacy maczali ręce w takiej prowizorce:)

Następnie trafiliśmy do Smailholm Tower – wieży widokowej (obronnej?), położonej na pustkowiu,

a potem pod pomnik Williama Wallace’a, zaprojektowany i postawiony przez jakiegos Earla - miłośnika mitologii greckiej, jak widać na załączonym obrazku.

Spod pomnika pojechaliśmy na tzw. Scott’s View, czyli miejsce, z którego Walter Scott spoglądał na piękno Szkockiej krainy, szukał natchnienia do pisania swoich powieści. Te 3 szczyty na zdjęciu to pozostałość mało aktywnego wulkanu. Wulkan, według pewnego opisu, nie wyrzucał lawy, gazów, i bloków skalnych tylko „wyciskał” je, tak jakbyśmy wyciskali nadzienie z pączka:) A w rogu widac jeden z meandrow rzeki Tweed.

Wieczorem, po wycieczce udało mi się zakończyć przygodę z Lost’ami – obejrzałem już jedyne dostępne w Underwoodzie, sześć odcinków trzeciej (obecnej) serii, a wyszło ich ponoć 11:)

W niedzielę nic szczególnego się nie działo, poza tym, że stary Chińczyk w mieszkaniu poczęstował nas (mnie i Radka) chińskimi tiao-dzy, czyli pierogami z nadzieniem wieprzowo-paprykowo-groszkowym. Dobre to było:) To jest ich tradycyjna potrawa, ciasto maja podobne do polskiego, ale ponoć wymyslili ponad sto rodzajów nadzienia, żadne nie przypomina naszych swojskich.

Chinska impreza

2007-03-07T19:28:00.000Z

Oj działo się, działo… parę tygodni temu rozpoczął się chiński nowy rok – Rok Świni. W akademikach Chińczycy dawali czadu, robili niezłe uczty, zapychali się specjalnymi pierogami, kusili dziwnymi, ale przyjemnymi zapachami (potraw, oczywiście:)). A wczoraj zrobili specjalne przedstawienie z okazji Nowego Roku. W przedstawieniu występowała również nasza z dziada pradziada polska koleżanka z sąsiedniego bloga:)
Dostawszy się do budynku samorządu dokładnie na godzinę 18, o której wszystko się miało rozpocząć, dowiedzieliśmy się, że wszystko się z deczka opóźni, Chińczycy dopiero zaczynali się przygotowywać i zajadali jakieś take-away’e. O 19 rozpoczęło się od pięknych, ale niezrozumiałych chińskich przywitań, życzeń noworocznych i przemówień, pojawiły się władze uczelni, aż w końcu około dwustu Chińczyków mogło przejść do części artystycznej.

Rozpoczęło się od paru piosenek śpiewanych przez Chinki (studentki wyglądające najwyżej na gimnazjum), a cały show przypominał akademię przedszkolną – stały trzymając się za ręce i delikatnie się gibały… dopiero wejście Joli (Polki) z Mirandą (Chinką) rozruszało wszystkich.

Potem czekało nas jeszcze multum atrakcji. W loterii fantowej nic nie wygraliśmy, a nagrody dość dobre były, sponsorowane przez jakiś chiński bank, pewnie dzięki układom rodziny któregoś z chińskich studentów. Z całości wspomnę tylko chińskiego komedianta,

który najpierw zapodał jakiś dowcip po chińsku (Chińczycy się śmiali), potem po angielsku opowieść Włocha o jego nauce angielskiego i o tym jak to nikt go nie rozumiał na wczasach („aj łana tu pis on maj plet”, „aj łana fok on maj tejbl”, „aj łana to szit on maj bed”). Skecz, mimo że znany wyszedł mu dobrze, tak ze też się śmialiśmy. Ale to był dopiero początek naszej śmiechawki. Po chwili ten kabareciarz zaczął tłumaczyć poprzedni skecz!!! Objaśniał Chińczykom po angielsku dokladnie o co chodziło, że Włochowi chodziło o 2 kawałki (2 pieces), a nie o odlanie się na talerz (to piss). Więc przeliterowywał kolejne wyrazy, powtarzał wszystko, aż wszyscy (chyba) Chińczycy zrozumieli – to było zabawniejsze od samego skeczu:)
Były też pokaz tańca, opera, opis dnia zwykłego studenta chińskiego z problemami żołądkowymi,
różne piosenki i pokaz mody – w Chinach również popularne są sweterki typu Kononowicz:)

Uff, ciężki był to wieczór, momentami nudny (nie wszystko było tłumaczone na angielski),

a na koniec przedstawienia zostało nas tylko kilku „białych” i mnóstwo „żółtych”…
A głębokim wieczorem trafiłem jeszcze na teleexpress, dyskusje o muzyce i pyszną herbatę zaparzaną po hindusku do pewnej Polki :)

Sunday lunch w Biskupinie

2007-03-05T19:33:00.000Z

A w niedzielę byłem na lunchu u pewnej szkockiej rodziny, mieszkającej w Bishopton (pol. Biskupin). Ale po kolei. O takiej możliwości dowiedziałem się właśnie od Joli, bo była już na podobnym obiadku. Organizuje to lokalne stowarzyszenie „Friends International coś tam” – zbierają chętnych i głodnych zagranicznych studentów oraz rodzinki, które chciałyby ich ugościć. Jedna babka pośredniczy między nimi i w niedzielne popołudnia pod uniwerek przyjeżdżają rodzinki i odbierają studentów, których im przydzielono. Tak trafiłem z Dżi-Dżi (która tym razem przedstawiała się jako Jolanta) i Samem z Indii do samochodu Davida, a następnie do domu jego rodziny: żony i dwóch córek.

Obiadek był pyszny – podano wegetariańską musake, tłusty, śmietankowy deser z malinami, no i oczywiście muffiny, herbatkę i czekoladki miętowe. Dużo rozmawialiśmy z całą rodziną o różnych rzeczach (przetrzymali nas zresztą dość długo u siebie), pobawiliśmy się z ich 12-tygodniowym sheepdogiem. Okazuje się, ze nie są zbytnio zepsuci konsumpcjonizmem, żyją sobie spokojnie, podróżują, są zadowoleni z tego, że w szkołach dzieci noszą mundurki (ich córkom jakby mniej się to podobało:)).
Na koniec David odwiózł nas pod akademik i nasza wizyta się skończyła, kolejny taki obiad pewnie za dwa tygodnie…

Wieczorem dalej oglądałem „Lost”, pożyczyłem też kolejny niezły duński film od Heleny i byłem na babskich plotach. Na męskich byłem w piątek przed imprezą. Jest pewna różnica między takimi sPLOTKAniami: chłopaki naprawdę plotkują, a dziewczyny zajmują się sprawami małego kalibru, coś jak w skeczu młodego Stuhra: "pamietasz tamta laske w zielonym na tej imprezie 3 lata temu, to ona stala obok innej, ktorej chlopak rzucil tamta, a jej znajomy to zupelnie nie ten, ktory wczoraj sie na mnie krzywo popatrzyl..."

Aha, dowiedzieliśmy się też, co studiował Hindus, który był z nami. Chłopak obronił się na kierunku Alkohol & Drugs :) bo tutaj można studiować to na uniwerku, ciekawe czy mieli zajęcia praktyczne, czy sam zgłębiał temat… a jego magisterka była o narkoterroryzmie.

„Szymek, foto!”

2007-03-05T19:01:00.000Z

Następnego dnia, gdy wszystkie paislijskie koty i mewy skończyły zawzięcie tupać, paru uczestników imprezy dokonało cudu i wstało wczesnym rankiem przed 12. Następnie sprawdziło pogodę – według Heleny było „kind of warm”, a na nos Joli spadło parę kropel deszczu (zakładam, że to był jej nos, bo najgłośniej krzyczała żeby nigdzie nie iść). I w tych wspaniałych okolicznościach przyrody nieożywionej oraz ambiwalentnym świecie przedstawionym wyruszyliśmy na autorską wyprawę po okolicy: wielce rozmowne Dunki Helena i Mia, dowcipny Niemiec Matthias, piękne, inteligentne, oczytane i kulturalne Polki: Kasia, Ewa oraz Jola, no i skromne „ja” liryczne, od którego wyszła nieśmiała propozycja przechadzki.

Zanim napiszę więcej o naszej wycieczce, wspomnę tylko, że tutaj naprawdę można prowadzić interesujące rozmowy o pogodzie. Jest to zawsze aktualny temat, a tyle się dzieje, że nie sposób nikogo zanudzić żadną opowieścią, co więcej, każdy ma coś ciekawego do powiedzenia. Na ten przykład Jola sądzi, że tutaj deszcz jest bardziej mokry niż w Polsce, a Kasia jest w trakcie łamania kolejnego parasola:)

W czasie tej 4-godzinnej wycieczki mieliśmy się spodziewać „light showers” i tak rzeczywiście było. Poza tym widzieliśmy kilka tęcz – to może wyjaśnić kwestie zamożności Brytyjczyków. Jeżeli danego dnia tęcza pojawia się kilka razy, a na każdym jej końcu leży garnuszek złota, to statystyczny Brytol pewnie parę takich prezentów w ciągu życia znajdzie. A jeśli je w dodatku dobrze zainwestuje…:)

Więc przeszliśmy kilkanaście kilometrów, widzieliśmy ładne parki,

dziwne znaki,

tęcze,

dziwne drzewa,

krokusy,

ładne panoramy,

oraz zdobyliśmy jedno trawiasto-błotniste wzgórze w centrum miasta:)

Wycieczka trochę nas wszystkich zmęczyła, ale nie przeszkodziła oglądać do 5 rano kolejnych odcinków "Lost"…

Urodziny Dżi-Dżi

2007-03-03T18:56:00.000Z

Kolejny weekend w Paisley za mną, minął bardzo szybko. Zaczęło się od „siedzącej” imprezy urodzinowej Joli (Dżi-Dżi), pełnej zapoznawania nowych ludzi, unikania niektórych już poznanych, dyskusji o herbacie, o poszukiwaniach dziewczyn, chłopaków i o zagryzionych królikach. Czyli wszystko w normie…
Teraz maly quiz (kwiz?). Co robi Simon na tym zdjeciu:
a) wymija Hiszpana
b) tanczy
c) atakuje :)
d) idzie po piwo
e) idzie zaparzyc herbatke

Do tej pory zapomniałem wrzucić tu zdjęcia naszego ulubionego ciecia, więc teraz naprawiam ten błąd – oto Ronnie (ten w srodku):

A tutaj widzimy Juho – Fina, którego chyba nikt tu nie lubi. Być może to dlatego, że dziwnie mówi po angielsku, być może dlatego, że mówi o dziwnych rzeczach, a może dlatego, że dziwnie wygląda… Mimo wszystko, w imprezach bierze udział, i od czasu do czasu gra z Chińczykami w angielskie Scrabble:)

Dzis pora na kulinaria.

2007-03-02T12:38:00.000Z

Pare dni temu udalo mi sie przygotowac sniadanie (na co nie zawsze mam czas), ktore w dodatku bylo pelne szkockich (brytyjskich?) skladnikow.

"Moje wielkie szkockie sniadanie":

tost w pieczonej fasoli w sosie pomidorowym,
jajka, na twardo,
bulka-paluch, ze slodkimi piklami,
herbata (w kubku CeSaRa i z cukrem:))

Mimo wszystko nie wyglada to imponujaco w porownaniu do kolacji, ktora kiedys przyrzadzil chinski wspollokator, czyli gotowanego KRABA, ryzu i jajecznicy z pomidorami.

Z Chinczykiem wspaniale sie mieszka. Ledwo zna angielski, choc siedzi tu juz ponad pol roku, rozmowa zazwyczaj jest rozlazla, bo musimy zbaczac z watku po to by wyjasnic kolejne slowo ktorego nie rozumie:

- Bedziesz gotowal kraba z jajkami?
- Co?
- Krab, jajka, gotujesz?
- Krab?
- To jest krab.
- Co?
- To jest krab.
- Aaaaa, kraba!
- Jak to sie u was nazywa?
- Co?
- Krab.
- Krab? A, bzdziungbzdziung (cos tam).
- OK
- No wiec gotujesz to z tym?
- Nie, krab tu, to pozniej.
- OK

Momentami jest jeszcze weselej:)

A ponizej sielankowa scenka rodzajowa: Chinczyk dobiera sie do kraba (nie moze sciagnac z niego skorupy, chyba niedogotowany:)), za nim siedzi Ronnie- Szkot (wskazuje kciukiem skad pochodzi), po prawej widac buty rozluznionego Radka z Katowic.

I zycie spokojnie sobie plynie... AAAA, w niedziele wybieram sie na obiad do jakiejs szkockiej rodzinki!!! Zobaczymy co to za ludzie i co ciekawego zaserwuja:)

Patriotyzm lokalny :)

2007-03-01T20:05:00.000Z

Cos z innej beczki.
Znalazlem na necie filmik prezentujacy postac najbardziej znanego gorlickiego bardza, wirtuoza harmonijki ustnej, geniusza protest-songu, czyli Stefana we wlasnej osobie, ktory nawet w literaturze pieknej sie pojawia (w 'osiem cztery' Nahacza, albo u Stasiuka, juz dobrze nie pamietam...)

Zapraszam na film:

Postep w Szkocji...

2007-02-27T15:56:00.000Z

pisze i pisze o tym, co dookola sie dzieje ("nic sie nie dzieje...":)) i sobie przypomnialem ze mialem napisac o osiagnieciach postepu poprawnosci politycznej w Szkocji.

Otoz w zeszlym tygodniu Szkocka sluzba zdrowia opublikowala pewien raport... w sumie porzadny, ladnie przygotowany raporcik z wytycznymi w sprawie rownego traktowania pacjentow z grupy LGBT (czyli Lesbian, Gay, Bisexual and Transgender). A "Rzeczpospolita" opisala (20.02.2007), co takiego odkrywczego znalazlo sie w tym raporcie:

Słowo "mama" na cenzurowanym

Służba zdrowia w Szkocji zaleciła personelowi przychodni i szpitali unikania słów "mama" i "tata". Uznała, że obrażają one homoseksualnych "rodziców".

Nowe dyrektywy dla zatrudnionych w publicznej służbie zdrowia (to największy pracodawca na terenie Szkocji) zawarto w specjalnym dokumencie "Fair wobec wszystkich". Można w nim znaleźć m.in. wytyczne, w jaki sposób powinno się rozmawiać z pacjentami i między sobą, aby nie używać w pracy homofobicznych słów.

Za takie uznane zostały "mama" i "tata", które w rozmowach z dziećmi powinno się zastąpić na przykład "opiekunami", "strażnikami" lub w ostateczności "rodzicami". "Orientacja seksualna i płeć nie mają nic wspólnego z dobrym rodzicielstwem" - przypomnieli autorzy raportu. Zamiast słów "małżeństwo", "żona" czy "mąż" pielęgniarki powinny mówić: "partnerzy", "bliscy przyjaciele", "bliscy". "Pozwoli to pacjentom samodzielnie zdecydować, kto jest dla nich ważny" - podkreślono. Zalecono również zaopatrzenie szpitali w homoseksualne czasopisma i plakaty przedstawiające inny niż heteroseksualny model rodziny. Wszyscy pracownicy będą przechodzić odpowiednie szkolenia, po których poszczególne zespoły mają wyznaczyć osobę, która będzie odpowiedzialna za wprowadzenie wytycznych w życie.

- Środowiska homoseksualne same się ośmieszają - powiedziała "Rzeczpospolitej" znana brytyjska specjalistka od spraw rodziny Lynette Burrows. - Wprowadzanie podobnych nonsensownych przepisów to wyjątkowo drastyczne łamanie praw dziecka - dodała.

Przedstawiciele szkockiej Narodowej Służby Zdrowia tłumaczą, że dzięki zmianom wszyscy powinni czuć się w szpitalach komfortowo. - Chcemy w ten sposób skłonić naszych pracowników do większej wrażliwości, otwartości na homoseksualistów. Nie chcemy ich dyskryminować - powiedziała "Rzeczpospolitej" rzeczniczka NHS.

Piotr Zychowicz

Ode mnie: "Yyyy... Proszę państwa. Ja nie jestem przeciwny zebraniom, wręcz przeciwnie, nie mam nic na przeciwko, ale..."
no wlasnie, ale wedlug mnie powinni najpierw nakazac pracownikom sluzby zdrowia wyrazanie sie bardziej "oksfordzka" wersja angielskiego, coby pacjenci-imigranci mogli zrozumiec, o co chozi :) Mam juz za soba to wyjatkowe doswiadczenie rozmowy z paroma z nich, ktorzy poslugiwali sie bardziej Scootish Gaelic niz English... a niezrozumienie moglo mnie urazic rownie dotkliwie, jak slowo 'mama' skierowane do dziecka dwoch panow :)

Sunday bloody sunday...

2007-02-26T19:31:00.000Z

A w niedziele wziąłem Finów i jednego Włocha na poszukiwanie bez mapy i wskazówek zatopionego zamku w Paisley. Musieliśmy się trochę pomęczyć ale w końcu go znaleźliśmy. Okazuje się, że nawet tubylcy nie wiedzą o tym, że mają zameczek w mieście. Może to dlatego, że niezbyt łatwo jest się tam dostać. Kiedyś stał sobie spokojnie, a jakiś czas temu mieszkańcy go opuścili, a teren dookoła zamieniono w sztuczne jezioro. Teraz wygląda tak jak na zdjęciach.

Zeby dostac sie w poblize zamku musielismy sie tez troche pogimnastykowac...

A, jeszcze jedna ciekawostka. Co oznacza poniższy znak drogowy:
- uwaga, moherowa dzielnica,
- uwaga na gwałtownie wskakujących na jezdnię staruszków,
- coś innego? Finowie i Włoch przyznali, że u nich nie ma takich znaków. Może to tylko kwestia czasu, w Polsce zresztą też…

Bonnie Scotland:)

2007-02-25T18:44:00.000Z

Po piątkowym długim wieczorze, pełnym duńskich seriali komediowych, czarnej herbaty, udawanych francuskich ciasteczkach i nocnych Polaków rozmowach przyszedł kolejny ciężki poranek, czyli wyprawa do doliny Glen Coe i paru innych miejsc.

Wycieczka zaczęła się w deszczu i z drobnym opóźnieniem, ale jakoś dojechaliśmy do doliny. Zwiedzanie odbywało się sposobem „japońskich turystów” – kierowca dowoził nas w jakieś miejsce, tam wysiadaliśmy, robiliśmy zdjęcia i z powrotem do busu. Tak „zwiedziliśmy” całą dolinę, przy czym część zdjęć robiliśmy z autobusu:/
Glen Coe mimo wszystko wygląda wspaniale, majestatycznie, no i pusto, kilkanaście kilometrów przed wjazdem w dolinę przejeżdżaliśmy przez dzikie pola, i minęliśmy dosłownie kilka domków na tej trasie (pewnie i tak były to hotele). Wiec parę zdjęć tej doliny poniżej.
Pierwsze z nich przedstawia tę samą górę, którą widać na górze bloga – ale tym razem w deszczu i mgle…

Następnie trafiliśmy do Fort William, małego miasteczka, żyjącego z ryb i Bena Nevisa (najwyższej góry w UK, a przy okazji ośrodka narciarskiego). Niedaleko miasta, po długich poszukiwaniach znaleźliśmy zamek Inverlochy, a właściwie jego ruiny… Szkoci wszystkie swoje zamki, choćby w najgorszym stanie na mapach zaznaczają jako „zamek”, a nie „ruiny”, co może być trochę mylące.
Ten zameczek nie zrobił na nas większego wrażenia, ale na zdjęcia trafił i trochę się po nim powspinaliśmy.

A oto Ben Nevis (osniezony i w chmurach) widziany z zamku:

Potem pojechaliśmy wzdłuż wybrzeża do Kilchurn Castle no i znów były problemy by go znaleźć w deszczu i mgle. Jakoś się w końcu udało, okazało się też, że zamek nie jest na wyspie (choć tak to początkowo wyglądało z drogi), a na w miarę stałym lądzie otoczonym z 3 stron wodą.

Więc dotarliśmy do niego przedzierając się przez deszcz, grząskie wrzosowiska i owcze odchody:) i wtedy się zaczęło…
Deszcz przestał padać, przejaśniło się i po chwili zaczął się bajeczny zachód słońca, pojawila sie tecza i stala sie pieknosc. To nam wynagrodziło ten cały deszczowy dzień… Ech, pikna ta Szkocja, jak na załączonych obrazkach – w sam raz na tapetę windowsową:) wiecej fotek wrzucilem na strone flickr-a, link do niej jest po prawej u gory strony.

Aha, zeby pozbyc sie zarzutow ze nie pisze od serca, napisze od serca: bardzo mi sie tu podoba:) Zobaczcie zdjecia!

A tu przemokniety Lopatek i rowniez przemoknieta, sektowa Jola z Krakowa przed drzwiami do zamku (niestety, zamkniete, ale ktos tam mieszka bo obok znalezlismy mleko Tesco:))

Na koniec wycieczki zajrzeliśmy do 302-letniego „Inverarnan Drovers Pub” nad jeziorem Loch Lomond, z niesamowitą atmosferą, wystrojem (dużo rzeczy przez trzysta lat uzbierało się w tym miejscu – wypchane zwierzęta, zbroje, miecz Williama Wallace’a, obrazy podziurawione kulami, puszka piwa Tyskie…:)) no i cenami – pinta piwa za ok. 15 zł… ponoć w tym pubie jest też mnóstwo duchów, ale żadnego nie zauważyliśmy, może dlatego że skończyło się na jednej kolejce, także dla naszego kierowcy:)

Po wizycie w pubie atmosfera w busie bardzo się ożywiła, śpiewy, deklamacje, muzyka i w ogóle… Było nas niewiele ale za to wesołych, może poza jednym nieśmiałym Francuzem, który zgubił się na jednym z postojów i trzeba było go szukać. Za to na każdym następnym był pierwszy z powrotem:) Było wśród nas dużo Polaków, dwóch Chińczyków, z jednym z nich przegadałem prawie całą wycieczkę, bo wyjątkowo rozmowny i bardziej przystępny od innych Chinoli był (choc na zdjeciu tak nie wyglada:)).

Były też Hiszpanki (z czego jedna to Begonia:)), które ciągle gadały, jedna Szwedka o hiszpańskiej urodzie – bardzo zwracała na siebie uwagę, ciemna karnacja, czarne włosy, ale w porównaniu do Hiszpanek baaardzo cicha.

Do naszego drogiego miasta Paisley (potocznie zwanym Pizdli, ze względu na dość, że tak powiem, „wiejski” charakter:)) wrociliśmy po 21 wieczorem.

A na koniec jeszcze zdjecie Lopatka z niesmialymi finalistkami konkursu Miss Szkocji 2007:)

Szkoci wedlug Robina

2007-02-19T15:24:00.000Z

Oj, duzo sie dzialo przez weekend... austriackie drinking games z uzyciem kosci (do gry), potem wielka impreza przy wylaczonych czujnikach przeciwpozarowych, dyskusje o urodzie i inteligencji plci przeciwnej, wstydzie Dunczykow z powodu Wikingow, do tego 'o malo co' bojka dwoch Hindusow (byc moze Pakistanow) o Urocze Polki:)

Zdarzyl sie tez alarm pozarowy poznym niedzielnym wieczorem... musielismy szybko i sprawnie opuscic akademik. Ewakuacja nie byla ani szybka ani sprawna, a szczegolnie zadowoleni z tego alarmu byli ci, co akurat brali prysznic lub ledwo spod niego wyszli. No i okazalo sie, ze nigdzie sie nie palilo, ktos pewnie cos smacznego gotowal...

Ale, ale, nie o tym chcialem. Znalazlem na youtube skecz Robina Williamsa o Szkotach i o tym jak wymyslili gre w golfa. Filmik dla znajacych angielski (elementow szkockiego i tak nikt nie zrozumie:))

Polish Party

2007-02-16T16:01:00.000Z

W ramach skromnego wstepu (proponuje kliknac):

A teraz przyznaje sie - zaczynam nabierac poslizgu... impreza byla w poniedzialek, dzis juz piatek, szykuje sie wiec kolejna, ale po kolei...

Polska impreza, to kawalek cyklu miedzynarodowych imprez (czekaja nas jeszcze francuska i niemiecka) jak dla mnei bylaby udana gdyby entuzjastycznie bawili sie na niej nie tylko Polacy:) wygladalo to tak, jakby wszyscy przyszli sie napic, pogadac a potanczyc przy muzie serwowanej przez wspomnianego juz kiedys Czarka (DJ Cezary:)).

Z ciekawszych napojow - byla tania polska wodka, i niezbyt tanie (2£) Tyskie i Lech:/ Ale 4-pintowy dzban piwa (czyli ok. 2,3 litra) kosztuje 5£ wiec nawet wporzo, w porownaniu do W-wy.
Polakow, jak juz pisalem, ci u nas dostatek. Wiekszosc z krakoffskiej AE, katowickiej, no i z SGH. Jest tez jedna Kasia z AGH:)
Nie sadzilem, ze w takiej miescinie jak Paisley, znajde kogos z sekty... ale jednak - trafila sie jedna laska co sie w dikeje kiedys bawila i jedna jej swiezynka. I razem podczas imprezy zatanczylismy Cotton Eye Joe, ktorego ktos tam nieopatrznie zapodal:)

Z innej beczki: zimnokrwisci i spokojni Finowie zaczeli sie rozkrecac na Polish Party... i rozkrecilismy sie do takiego stopnia, ze dzis robimy (jako pre-party przed urodzinami jednego polskiego Amorka) skromne posiedzenie pod robocza nazwa "Drinkin' Games Party". Zafascynowali sie 'zwierzaczkami', takze ostrzejsza wersja, no i chca sie podszkolic z tego zakresu. Zabawy sektowe czasem sie jednak przydaja:)

A, przy okazji Finowie przetlumacza piosenke dziewczynki z porem...

Zdjec z poniedzialkowej impry poki co nie mam, ale pewna osoba zobowiazala sie zalatwic:) poki co zarzucam linka do zdjatek z innych imprez, ktore niestety duzo stracily na tym, ze mnie tam nie bylo (wydarzyly sie zbyt wczesnie...)

Zarzuce jedynie fotke budynku miejscowego samorzadu:

Bo oni tutaj sa w sumie tylko od imprez, i nie bawia sie w polityke:)

Znikam na obiad, czyli pozostalosci z mojego dzisiejszego, typowo szkockiego (brytyjskiego?) sniadania.

Guu ełeej ja sili fe kaał!

2007-02-11T12:41:00.000Z

Tego sobotniego, mglistego poranka w Paisley wyraźnie było słychać, jak ostre światło słońca przedzierało się przez chmury, jak księżyc z piskiem skręcał za horyzont, a koty, mewy i kruki uparcie tupały o rozmiękłą ziemię… ale nikt nie zwróciłby na to uwagi, gdyby tylko nie kazano nam wstać wczesnym rankiem, wejść do lustrzanego odbicia autobusu (kierownica po prawej, wejście po lewej) i spojrzeć na pozostałych niemrawych towarzyszy niedoli, których poznało się ostatniej nocy…Wszyscy zatopili się w medytacji i kontemplacji każdej, nawet najmniejszej nierówności na drodze do Edynburga…

W autobusie każdy dostał folder/przewodnik po Edynburgu i wolny wybór co do własnej trasy zwiedzania. Poznałem też dwie wyjątkowo żywe (nie były tej nocy na żadnej imprezie), uzależnione od czekolady dziewczęta z krakowskiej AE, które szefują miejscowemu zrzeszeniu międzynarodowych studentów; czyli organizują tanie imprezy, wycieczki dzięki wsparciu majętnego samorządu studentów (o miejscowym samorządzie napiszę innym razem, po poniedziałkowej „Polish Party”).
Dagna i Ania już chwilę siedzą w Szkocji, dlatego tym razem pojechały do Edi zwiedzić dziwne miejsca (Muzeum Dzieciństwa i coś w tym stylu) więc dołączyłem do zapoznanej w nocy fińsko-duńskiej grupki.

Z nimi poczułem się jak prawdziwy japoński turysta – gdy dobrnęliśmy w deszczu i wietrze do jakiegoś ciekawszego miejsca, każdy wyciągał własny aparat i robił zdjęcia sam, bez zwracania uwagi na innych:/ Potem się to z deczka zmieniło, ale niewiele. Mimo wszystko podczas tego dreptania była okazja do poznania się bardziej i wspólnego posiłku w… Makdonaldzie:)

W końcu rozdzieliliśmy się bo Finowie chcieli skoczyć na zakupy, a ja poszedłem z Dunkami (Helena i Mia) do Edynburskich lochów i w dalszą wyprawę dookoła starego miasta.
W lochach było drogo (10₤), ale ciepło, sucho i wesoło. Nie było to zwykłe łażenie po podziemiach, tylko baaardzo interaktywne zwiedzanie w grupie ze Szkotami, z udziałem w jakichś zabawach, opowieściach, pokazie narzędzi tortur, symptomów różnych niemiłych chorób, sądzie ostatecznym i takich sprawach. Nihil by się tu źle czuła:)
Tu też kazali nam krzyczeć „Guu ełeej ja sili fe kaał!” (Go away you silly fat cow!), żeby odgonić jakiegoś ducha:).

Potem poszliśmy w stronę szkockiego parlamentu, a po drodze zobaczyliśmy cmentarz z grobami paru zasłużonych Szkotów. Poszliśmy więc szukać grobu Adama Smith’a, ale nie znaleźliśmy go na cmentarzu.

Okazało się, że grób symbolizowała tablica przed wejściem na cmentarz, którą zdeptaliśmy jak decydowaliśmy się czy przejść przez bramę i szukać…

Szkocki parlament jaki jest, każdy widzi. Delikatnie nie pasuje do starego miasta…

Niedaleko parlamentu jest rezydencja królowej angielskiej, z bardzo kosztownym wstępem, więc jedynie pokręciliśmy się dookoła murów i tam znalazłem… Jednorożca i Dzika.

Na Dzika zwróciłem uwagę, bo przypomniał mi woskowy odlew, który popełniłem w ostatnie Andrzejki w Hermesie … jak dla mnie ta wróżba się spełniła:)

A tu kolejne zdjęcia z wycieczki. W katedrze św. Gila (St. Giles Cathedral) znaleźliśmy niecodzienną tablicę pamiątkową:

Inny kościół, także położony przy Royal Mile (głównej ulicy starego miasta) stał się miejscowym centrum festiwali i mieści teraz parę restauracji:

Jeszcze parę zdjęć niesamowitego edynburskiego zamku:

Ech, pikny ten Edynburg…

I na koniec - ludzie na ulicach: Szkoci w kiltach, a twarde Walijki polnagie(choc bylo bardzo zimno, ciagle padalo i wialo). Cale miasto w sobote bylo pelne Walijczykow, bo w Edi mial sie odbyc mecz rugby Szkocja-Walia.

Es ist aber so fantastisch!!!

2007-02-10T19:37:00.000Z

No i kolejna ciekawa impreza obcokrajowców. Zorganizowały ją Francuzki w swoim mieszkaniu – w najdalszym zakątku akademika. Zero Szkotów, sami inostrancy z Francji (ale głównie pochodzenia algierskiego i libańskiego), Niemiec, Finlandii, Hiszpanii, Danii, oczywiście Polski, trafili się też pojedynczy Amerykanie, Hindusi i Irlandczycy. Skośnookich nie zauważyłem, chyba nie uznają tego rodzaju zabaw.
Tym razem robiliśmy zdjęcia, ale zostały na aparacie jednej Francuzki (Sonii? Soliny? Solandii?, mam słabą pamięć do imion) i jeszcze nie znalazłem w sobie tyle chęci, by wybrać się do niej po nie:)
Impreza upłynęła wraz z polską śliwowicą, która smakowała wszystkim, nawet niepijącym Hindusom, a wraz z rozcieńczaniem krwi imprezowiczów robiło się weselej, ciaśniej, skoczniej, taneczniej, czyli normalnie:)
Pojawili się goście spoza akademika, jak pewna Ola, która wpadła do Szkocji na wakacje i odwiedzić znajomych. Razem zmuszaliśmy Niemców do udowodnienia, że znają niemiecki, bo popisywali się przed nami i próbowali nas uczyć hiszpańskiego:) inny przepraszał za Hitlera… a jeszcze inny studiuje fizykę fotonów… troszkę dziwni są:)
Za to mniejszość fińska - 3 dziewczyny i 3 facetów jest wporzo; imprezowi, weseli (no, nad ranem byli już bardziej spokojni i cisi, ale może to przez zmęczenie i głośno świecące słońce:)). Tylko jeden (Juho) od nich odstaje - wygląda na klasycznego wokalistę skandynawskiej kapeli brutal-death-metalowej i raczej nie trzyma się z resztą.
Impreza dogasała już około trzeciej, pewnie potrwałaby jeszcze, ale część gości (w tym ja) musiała się choć trochę wyspać przed porannym wyjazdem do Edynburga (o tym będzie w kolejnym poście).

Z innej beczki / something completely different

2007-02-09T15:20:00.000Z

Większość zapoznanych miejscowych Polakow pracuje w Subway’u (czyli robi kanapki na wynos), pizzeriach lub fabrykach pudelek:) i tam pokazują, do czego zdolni są zmotywowani Polacy (czesto na kacu)… a wyjątkowo zdolni są…

Jak sobie zarobia to od czasu do czasu imprezuja w Glasgow. Jak juz znajdę jakąś robotę to pewnie po następnych lokalnych imprezach przejade sie z nimi:) Na co dzien duzo czasu spedzaja niekoniecznie na zajeciach, ale w uczelnianej kafejce internetowej.

Sam tez trafiam coraz czesciej do tej kafejki, ale niekoniecznie w celach rozrywkowych. Na uniwerku istnieje internetowy system komunikacji z wykladowcami Blackboard – taki serwis, gdzie wrzucane sa folie z wykladow, dodatkowe zadania, stare egzaminy, czesto z odpowiedziami, info od wykladowcow (np. zmiany sal, czy cwiczenia sie odbeda itp.). Jest tez oczywiscie czesc, ogolna, informacje od uczelni lub wydzialu. Tak wiec zajec normalnych moze nie ma wiele na tej uczelni (mam ledwo 16h/tydzien), ale trzeba czesto przerabiac to, co jest w sieci wewnetrznej.

Jeszcze co do kafejki. Na poczatku bylem zaskoczony tym, jak porzadny sprzet i to w jakiej ilosci tam wrzucili. Ale okazalo sie, ze to dlatego, ze do niedawna kafejka byla otwarta 24h na dobe 7 dni w tygodniu, az pewnej nocy ktos sprytny podjechal samochodem pod budynek i ukradl sporo komputerow:) Od tego czasu calkowicie wymienili sprzet, a kafejka dziala teraz od poniedzialku do soboty i tylko do 21...
Jutro jade na wycieczke do Edynburga, wiec po weekendzie pewnie trafi sie jakas dluzsza relacja, mam nadzieje nie tylko z wycieczki, ale takze z "social life":)

Underwood Halls of Residence

2007-02-09T14:18:00.000Z

W koncu przypomnialem sobie, ze przydaloby sie napisac i pokazac warunki w jakich mieszkam. Jak widzicie w temacie posta - nazwa bardzo ladna, ale delikatnie mija sie z rzeczywistoscia - tak, to moj akademik, Studentenheim, общежитие, intrak, casa dello studente:)

Na zdjeciu powyzej widac po prawej ten skromny domek wystawiony na sprzedaz. Goruje on nad calym miastem, jesli pominac bloki w poludniowych dzielnicach. A po drugiej stronie tej gorki jest juz uniwerek.

Z kolei na zdjeciu ponizej moje mieszkanie z zewnatrz. Pokoj dzienny to ten z otwartym oknem, a na lewo od niego sa okna niewielkich jednoosobowych klitek... Moja jest piata od prawej:)

A tak wyglada pokoj dzienny z aneksem kuchennym i moja klitka (zdjecie zrobilem w dzien przyjazdu, teraz wyglada to troszke inaczej):

Moze te zdjecia wydaja sie troche dziwnie "puste"... W calym akademiku i w moim mieszkaniu na razie niewiele sie dzieje. Z pieciu klitek zaludnione sa trzy. Skosnookiego wspollokatora w ogole nie slychac, raz go tylko widzialem, nie mam pojecia jak on przemyka korytarzem, gotuje itp. A szkockiego poznalem dopiero dzis rano. Tego duzo bardziej slychac ale nie widac - wstaje wczesnie rano, wraca pozno wieczorem, albo nie wraca na noc:)

Jakis kontakt z mieszkancami mozna zlapac tylko w swietlicy, albo w mieszkaniu naprzeciwko, gdzie siedza ziomki z SGH i ponoc inny skosnooki, ktorego oni tez nie zauwazaja na co dzien - taka widac ich natura:)

SGH-owcy mowia ze to wyjatkowo spokojny tydzien, ludzie odpoczywaja po zeszlym:P Sami zreszta teraz tez wieczorami nigdzie nie wychodza, chyba ze do salki tv. Mam nadzieje, ze to chwilowa niemoc i atmosfera tutaj sie poprawi:) No bo ilez mozna siedziec, chocby i w wiekszym gronie, i ogladac wieczorami glupie filmy w tv albo czytac przewodniki po uniwerku i okolicy :/

Kurka wodna :)

2007-02-08T19:08:00.000Z

Tak, wiem, że wielu już o tym słyszało lub już to odczuło: wyspiarze mają nad umywalką dwa krany zamiast swojskiego jednego. Być może im tak jest wygodniej. Mi na pewno nie:/

Nad umywalka moze i sa dwa krany i dwa kurki, ale pod prysznicem jest jeszcze weselej: dwa pokretla jedno w drugim:
Za kazdym razem jak biore prysznic najpierw pare minut kombinuje jak ustawic oba pokretla tak, zeby woda byla w miare ciepla. Doszedlem juz do tego, ze czarne musi byc przekrecone na maxa w lewo, a potem zostaje tylko dobrze ustawic to biale wewnetrzne:)

Poza tym, już więcej nie kupię sztućców w Tesco – klej spod metki przyklejonej do metalu schodzi dopiero po kilkakrotnym dłuuugim szorowaniu.

An International, Innovative and Inclusive University...

2007-02-07T13:50:00.000Z

... czyli moj University of Paisley:)

Uniwerek poznaje caly czas, gubie sie w korytarzach budynkach ale jakos zalatwiam te formalności. Część papierków sami sobie przenieśli miedzy biurami, część nie, więc trzeba było samemu pobawić się w gońca między administracją, rejestracją i wydziałem. Przez to na poczatku zapomniałem o paru drobiazgach typu plan zajęć:)

Ale wszystko dało się załatwic i bylem juz na paru wykladach. Pierwszy u niezlego luzaka –roztrzepany, podskakuje, przeklina i ma specyficzne poczucie humoru. On udaje, ze zartuje, a my wcale nie udajemy ze nam sie zart podoba:)
Drugi koles z kolei przypomina Mr. Mackey’a z South Parku – prawie wszystkie zdania konczy niesamowitym „m’kay” :)

Mimo wszystko kolesie wygladaja na kompetentnych wiec cos moze z tych zajec wyniose, i nie bede sie nudzil jak inni SGH-owcy co "studiuja" biznes czy ekonomie...

Zeby rozkosznie dopelnic ten post zarzuce misje UoP:

“To be an international, innovative and inclusive University; committed to excellence in teaching, research and knowledge transfer; and to serving the social, cultural and economic needs of the communities of west and south-west Scotland.”

Paisley...

2007-02-06T16:14:00.000Z

Z grubsza obejrzalem juz sobie miasteczko.
Miasto - w niedziele wygląda na wymarłe - tak jak akademik na co dzień. W tygodniu przynajmniej miasto się ożywia:/ Zrobiłem trochę zdjęć ciekawszych miejsc i ogłoszeń – parę z nich poniżej.

Oto katedra w Paisley (z krzywa wieza), a na drugim planie ratusz.

A tu mamy ciekawy pomnik - Krzyzowiec otoczony czterema bardziej wspolczesnymi brytyjskimi zolnierzami. Wedlug ulotki jaka znalazlem w akademiku, pomnik pokazuje, ze brytyjscy zolnierze w czasie II wojny swiatowej kierowali sie takimi samymi wartosciami i zasadami jak krzyzowcy... no comment...

Ponizej obserwatorium Coats'a - miejscowego Kopernika z XIX wieku

A tutaj dla odmiany pare skromnych miejscowych domostw. Dwa ostatnie sa na sprzedaz - znajdzie sie jakis zainteresowany? :)

A teraz jeszcze kilka fotek z innej beczki.

Na przyklad tu mamy ciekawa akcje spoleczna. W Polsce trzeba pic mleko, by byc wielkim - a w Szkocji zajadac... banany:)

Dziwny zaklad pogrzebowy (ze niby z kim/czym oni wspolpracuja?)

I na koniec - przystanek. Co jest z nim nie tak? (nie chodzi o brak laweczki:))

Licznik prądu i lampka do golenia

2007-02-05T16:50:00.000Z

Na załączonych obrazkach. Jak „ilość” prądu spadnie do zera to ktoś musi wrzucić monetę (₤1). Na razie nie wiem jak często to się zdarza. Ten Chińczyk zza ściany pewnie i tak wszystko wykorzystuje za nas, bo nie gasi światła po sobie w łazience i ubikacji:/
A oto jedyne „normalne” gniazdko w pokoju, nie stwarza problemów z wkładaniem wtyczki :) Zgodnie z regulaminem powinienem do niego podłączać tylko maszynkę do golenia. Tu jednak będę ładował komórkę i akumulatorki do aparatu:)

Pozostałe cztery gniazdka wymagają przystosowania do polskich wtyczek – najpierw wtykam złamany na pół patyczek do uszu do dziurki na uziemienie i to odblokowywuje te normalne dziurki w gniazdku.
Ponoć nie jest to zbyt bezpieczne, ale skoro do tej pory nie wywołałem pożaru…

Pokój i zasady

2007-02-04T16:45:00.000Z

W moim „mieszkanku” jest 6 pokoi do tego pokój dzienny połączony z kuchnią. Póki co mieszkam tu tylko ja, Chinol za ścianą, i jakis Szkot, ale czekamy na niejakiego Radzia, który pojechał bronić się do Katowic. Polaków ci u nas dostatek…

Reguł życia i współżycia mi tu nie brakuje. W mieszkaniu mamy kilka gaśnic, multum czujników, trzeba zamykać drzwi kuchenne, jeśli coś gotujemy, żeby czujnik korytarzowy nie zareagował:/ Poza tym wszędzie wiszą instrukcje, co robić w czasie pożaru, mamy awaryjne, zawsze otwarte drzwi. Nawet podczas czyszczenia mieszkania trzeba przestrzegać reguł – nie wystarczy, że jest czysto, ma być czysto zgodnie z wytycznymi:

Język i Szkoci na początek

2007-02-04T16:36:00.000Z

Na ulicy, w pociągu, słysząc Szkotów gadających w swoim narzeczu czuję się jak na Słowacji – język niby podobny, rozumiem słowa, ale nie zdania.
Rzeczywiście, dużo bardziej podkreślają „R” i „szuszlają” – zamiast „s” mówią często „sz”.

Nie wiem kiedy i czy w ogóle nauczę się miejscowego akcentu, slangu. Ponoć Szkoci jakoś nie chcą się integrować z Polakami… a może to nasi nie chcą się integrować z nimi. Zobaczymy jak to pójdzie dalej. Zaskoczył mnie jeden z zapoznanych Polaków – siedzi tu już pół roku a po angielsku mówi gorzej ode mnie:/
Tylko jeden Szkot bardzo sie z nami integruje - Ronnie, ok 120kg, ciec akademikowy, rowny chlop:)

Impreza urodzinowo/ powitalno/ pożegnalno/ sobotnia

2007-02-04T09:19:00.000Z

Zaczęło się niewinnie. Ledwo co zapoznani ziomale z SGH (Piotrek, Michał, Tomek, Wojtek) zrobili sobie imprezę z okazji urodzin Piotrka. Na początku było drętwo, bo zaproszona parka z Francji (Maxim i Virgine) wymuszała rozmowy po angielsku. Ale potem, wraz z ubywaniem miodowo-cytrynowo-grejfrutowo majonego spirytusu z Polski szło coraz lepiej:)

Przyszli kolejni Francuzi: Thomas, z którym będę pewnie chodził na zajęcia, Olivia, Bernadette, Audrey i „Illusion”. Co do tej ostatniej nie jestem pewien jak to się pisze, ale na pewno ma to znaczyć „iluzja”. Rzadkie imię…

Miejscowi Polacy bardzo się trzymają z tymi Francuzami. Przez całą imprezę uczyliśmy ich szczególnie przydatnych zwrotów typu „ff dupe jesza”. Może w przyszłości im się przyda… Póki co Francuzki uważają, że zdanie „Jestesz pszystojny, sdejmij koszulke”, poparte odpowiednią mową ciała, wystarczy do zdobycia czego tylko zapragną w Polsce:)
Jako ziomki z SGH lepiej się zapoznaliśmy, pojechaliśmy po sekcie i eshapie:), no i ogólnie po uczelni. O dziwo, na imprezie pojawiły się też zazwyczaj onieśmielone dziewczyny z Krakowa z AE… i rzeczywiście jakieś takie dziwne są; spokojne, ułożone…. a w dodatku sprechają po fhrhrhrancuskuuu:/
Przed imprezą odwiedził mnie znajomek – Czarek, były współlokator Krzyśka (niektórym czytającym to coś mówi…). Czarek nadal nie gustuje w alkoholu – Balsamu Kresowego również nie trawi, ale pod względem imprezowym wyrobił się chłopak:)

W ogóle fajnie jest robić imprezę na początku lutego przy otwartym na oścież oknie, by korzystać ze świeżego i dość ciepłego powietrza. Oby taka pogoda utrzymała się jak najdłużej!

Aha, na imprezie obchodzilismy: urodziny Piotrka, pozegnanie Bernadette, powitanie Szymka no i sobote:)
Zdjęć nie robiliśmy, żeby nie było żadnych dowodów:)

Life vest is under your seat...

2007-02-03T22:09:00.000Z

… czyli dzień pierwszy mojego pobytu w krainie jezior, gór, Szkotów i Polaków.

Lot był nawet przyjemny, nie mieliśmy wielu turbulencji, nawet nie pachniało w samolocie czosnkiem, cebulą i kiełbasą – co ponoć jest polskim wkładem w wizerunek linii wizzair… tylko że przed startem zabrali mi mój scyzoryyyyk! Zapomniałem, że na pokład takich rzeczy się nie wnosi.

W Paisley ludzie nadal nie mogą uwierzyć, że pogoda jest tak dobra, lepsza niż w Warszawie. No i każdy mi gratuluje wyboru semestru, bo zauważyli, że od początku stycznia prawie nie pada. Żeby tylko tak było dalej…
Z opowieści już wiem, że semestr zimowy w Szkocji to katorga, człowiek budzi się i przez te gęste chmury nie wie czy to noc czy dzień.